Akşamüstüne doğru, kış vakti,
Bir hasta odasının penceresinde,
Yalnız bende değil yalnızlık hali
Deniz de karanlık, gökyüzü de
Bir acayip, kuşların hali.

Bakma fakirmişim, kimsesizmişim,
-Akşamüstüne doğru, kış vakti-
Benim de sevdalar geçti başımdan.
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
Zamanla anlıyor insan dünyayı.

Ölürüz diye üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada
Kötülükten gayrı?

Ölünce kirlerimizden temizlenir,
Ölünce biz de iyi adam oluruz;
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
Hepsini unuturuz.

Orhan Veli Kanık